อ้างอิง       เนื้อเรื่องคิดเอง

                   คลิปวีดีโอ BIGHIT CHANNAL

                   https://youtu.be/hmE9f-TEutc

แล้วผมก็ได้เจอกับ‘จอนจองกุก’

จองกุกเป็นคนที่ช่วยพ่อและแม่ของผม เป็นคนที่นำพ่อและแม่ของผมมาส่งที่โรงพยาบาล ณ ตอนนั้นผมอยู่ปี1(เพิ่งจะเข้าไปเรียนได้ประมาณ1เดือน) หมอบอกว่าพ่อและแม่ของผมปลอดภัยแต่ก็อาการหนักมากจะต้องคอยเฝ้าดูอาการ 24 ชั่วโมง และไม่สามารถให้ญาติเข้าไปเยี่ยมคนไข้ได้เพราะว่ากลัวคนไข้ติดเชื้อในกระแสเลือด

ผมรู้จะไม่รู้จะทำยังไง ผมกลัว กลัวว่าพ่อและแม่ท่านจะทิ้งผมไป ผมกลัว ผมไม่เคยอยู่ตัวคนเดียว ผมอยู่ไม่ได้

จองกุกยืนมองอาการของผม แล้วจองกุกก็เดินเข้ามากอดผมเอาไว้ และบอกให้ผมร้องไห้ออกมา ผมยังจำความรู้สึกนั้นได้ จำได้ดีเลยล่ะไม่เคยลืมเลยสักนิด

ความรู้สึกที่ผมยังไม่เคยได้สัมผัส ผมได้รับรู้ถึงความรู้สึกนั้นเพราะจองกุก ความรู้ที่อบอุ่นมาก

อยู่ด้วยแล้วอบอุ่น สบายใจไม่อึดอัด ปลอดภัย มีความสุข

…มันความรู้สึกที่ผมไม่สามารถจะบรรยายมาเป็นคำพูดได้

…มันเป็นความรู้สึกที่ผมเคยได้รับเป็นครั้งแรก

…มันเป็นความรู้สึกที่แปลกใหม่

เวลาผ่านไป 2 สัปดาห์เต็ม จองกุกอาสามาอยู่เป็นเพื่อนผมที่บ้าน เราได้รู้จักกันและกันมากขึ้น จองกุกเล่าเรื่องของตัวเองให้ผมฟังหลายเรื่องเลยล่ะ ส่วนผมก็เล่าเรื่องของผมแค่สองสามเรื่อง เพราะผมเป็นคนที่ไม่ชอบพูดเท่าไหร่

พ่อและแม่ของผมท่านเข้าห้องฉุกเฉินอีกแล้วครับ และผลที่ได้คือ

……พ่อและแม่ของผมเสียชีวิตครับ หมอบอกว่ากระดูกซี่โครงที่หักมันไปแทงปอดของท่านครับ(พ่อ)หัวใจล้มเหลว(แม่)

ตอนนั้นคือผมไม่รู้จะทำอะไรต่อดีผมควรทำอะไร ผมได้แต่นั่งร้องไห้

พ่อและแม่คือทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมมีอยู่ ขาดท่านทั้งสองไปก็เหมือนกับโลกทั้งใบของผมมันสูญหายไป