Blog

Crepe cake with berry sauce

เครปเค้ก พร้อมเบอรี่ซ้อส, Crepe cake with berry sauce

อากาศร้อนมากๆ นะคะ อากาศแบบนี้ ทำให้ไม่อยากทำอะไรนอกจากนั่ง (ดูการ์ตูน) เฉยๆ นะ

เพราะพอคิดถึงจะเปิดเตา ก็แบบรู้สึกว่าร้อนเหลือเกิน, ถึงในห้องครัวจะมีแอร์ แต่ก็ไม่อยากจะอยู่ใกล้เตาซะงั้นว่าไป จะบ่นทำไมก็ไม่รู้ 555 เพราะมันก็เป็นแบบนี้ตลอด (แต่ใครคิดเหมือนปุ๊กบ้าง ว่ามันดูจะแย่ลงเรื่อยๆเนาะ)
พออยากทำขนม ก็เลยนั่งคิดว่า จะทำอะไรดี ก็มาลงตัวที่เครปเค้กค่ะ บางคนพอพูดถึงเครปเค้ก ก็จะบอกว่าโอ้ มันใช้เวลานานนะ เพราะ ต้องทอดเครปทีล่ะแผ่น แต่ปุ๊กกลับเฉยๆ นะคะ เพราะในขณะที่รอเครปทอด ก็นั่งดูการ์ตูนไปได้เรื่อยๆ อิอิ เพราะเราทอดด้วยไฟอ่อนมากอยู่แล้ว โอกาสที่จะไหม้ก็น้อย ไม่กังวลเลยค่ะ  ^^.
จะเห็นว่า สูตรนี้ ดูใหญ่กว่าสูตรที่ปุ๊กทำทั่วไป เหตุผลมีแค่ข้อเดียวค่ะ คือ ปุ๊กมีกระทะเครป ขนาด 25 cm อยู่ ก็เลยต้องทำสูตรให้เหมาะกับขนาดของกระทะค่ะ (จริงๆ มีขนาด 20 cm ด้วย แต่ ทอดแล้วสีไม่สวยเท่าอันนี้) ถ้าใครมีกระทะขนาดเล็กกว่าปุ๊ก คือ ขนาด 20cm สามารถทำแค่ ครึ่งสูตรของสูตรนี้ได้นะคะ
เวลาใส่ครีมลงไป ถ้าอยากให้ออกมาเป็นชั้นเท่าๆกัน แนะนำให้ชั่งน้ำหนักครีมค่ะ จะใช้ประมาณ 60-70 กรัม ต่อชั้นนะคะ รอบนี้เบอรี่ซ้อส จะมีรสชาติเปรี้ยว เพราะปุ๊กอยากให้รสชาติออกมาตัดกับความริซของครีมนะคะ แต่ใครชอบแบบไหน ก็ปรับใส่น้ำตาลมากน้อยได้ตามใจค่ะ
อีกส่วนคือ ปุ๊กใส่เจลาตินลงไป เพื่อให้เค้ก อยู่ตัวดี และตัดออกมาได้คมสวย แต่อันนี้ตามใจนะคะ ถ้าไม่มี หรือไม่อยากใส่ก็ละได้ค่ะ สรุปง่ายๆ คือ ขนมที่เราทำเองที่บ้านแบบนี้ อยากทำอะไร ก็ตามใจเรา เรียกว่า เป็นสิทธิพิเศษของพวกเราที่ทำเองค่ะ
เสิร์ฟ เครปเค้ก พร้อมซ้อส กับชาร้อน เป็นคอมบิเนชั่นที่ดีมากๆ แต่ในอากาศแบบนี้ขอเพิ่มเข้าไปอีกหน่อยว่า เสิร์ฟในห้องแอร์ จะอร่อยที่สุดค่ะ

Crepe cake with berry sauce
Make 23 cm round cake

10 ……………………………… ไข่
400ml ……………………….. นม
200ml ……………………….. วิปปิ้งครีม
200g ………………………….. แป้งอเนกประสงค์, ร่อน
100g ………………………….. น้ำตาลไอซิ่ง
1tsp …………………………… Vanilla extract

Sweetened whipped cream
150g ………………………….. วิปปิ้งครีม (A)
850g ………………………….. วิปปิ้งครีม(B)
150g ………………………….. น้ำตาลไอวิ่ง
1tsp ……………………………. วานิลลาบีนเพส (Vanilla bean paste)
5g ………………………………. เจลาตินแผ่น*

Red berry sauce
100g ……………………………. สตรอเบอรี่บด
100g ……………………………. ราสเบอรี่บด
60-70g …………………………. น้ำตาลทราย
20ml ……………………………. น้ำเลมอน
1tsp………………………………. แป้งข้าวโพด
1tbsp ……………………………. น้ำ
* ถ้าใช้เจลาตินผง แช่ในน้ำ 1 1/2 ช้อนโต๊ะ

ผสมไข่, นม และวิปปิ้งครีมเข้าด้วยกัน

ใส่วานิลลา, น้ำตาลไอซิ่ง และแป้งลงไป
คนให้เข้ากัน

กรองผ่านกระชอน

ส่วนผสมจะเนียนค่ะ
พร้อมทอดแล้วนะคะ

ตั้งกระทะขนาด 25cm ลงบนเตาที่ไฟอ่อน เมื่อกระทะร้อน เทแบทเทอร์เครปลงไป เอียงให้ทั่ว

ทอดจนเหลืองทองทั้ง 2 ด้าน

พักให้เย็นลงก่อนใช้

แช่เจลาตินแผ่นลงในน้ำเย็นจัด อย่างต่ำ 5 นาที ก่อนใช้

นำวิปปิ้งครีม (A) ไปอุ่นในไมโครเวฟ จนร้อน
นำเจลาตินขึ้นจากน้ำ, บีบให้น้ำส่วนเกินออก แล้วใส่ลงในวิปปิ้งครีมที่อุ่นไว้
คนให้เข้ากัน, พักให้เย็นลงก่อนใช้

ใส่วิปปิ้งครีม (B) ลงในชามใบใหญ่, ใส่วิปปิ้งครีมที่ผสมกับเจลาตินลงไป พร้อมน้ำตาลไอซิ่ง และวานิลลาบีนเพส

ตีจนตั้งยอดอ่อน

วางเครปลงในวงเค้ก ขนาด 23cm

ปาดวิปปิ้งครีมลงไป แล้ววางเครปอีกแผ่นทับลงไป

ทำซ้ำจนหมด (ครีมหมด หรือเครป หมด แล้วแต่ว่าอะไรหมดก่อนกันค่ะ)

ปิดด้วยพลาสติกแร็ป แล้วนำไปแช่เย็น อย่างต่ำ 2 ชั่วโมง

ใส่สตรอเบอรี่บด, ราสเบอรี่บด, น้ำเลมอน และน้ำตาลลงในหม้อ

นำไปตั้งไฟจนเดือด

ผสมน้ำ และแป้งข้าวโพดเข้าด้วยกัน

เทลงในหม้อ คนให้เข้ากัน

ต้มจนข้น แล้วนำลงจากเตา พักให้เย็นก่อนใช้

Crepe cake with berry sauce

อ้างอิง: http://cooking.kapook.com/view69122.html

อ้างอิงวิดีโอ: http://cooking.kapook.com/view90309.html

อ่านเพิ่มเติม “Crepe cake with berry sauce”

เครปเค้กสตอเบอรี่

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ เครปเค้กสตอเบอรี่
ส่วนของแป้ง
1. เตรียมส่วนผสมต่างๆ เพื่อทำแป้งสำหรับทอดเป็นแผ่นๆ ได้แก่ – ไข่ไก่ 8 ฟอง – เนย 150 g (นำไปตั้งไฟให้ละลาย) – นมสดจืด 600 ml (นำไปอุ่นแล้วพักไว้ให้เย็น) – แป้ังเค้ก 230 g (ไม่ต้องร่อน) – น้ำตาลทราย 120 g – กลิ่นวานิลา (ตามชอบ)
2. ตีไข่ในชามผสม แล้วใส่น้ำตาลทรายลงไป ผสมให้เข้ากัน
3. เมื่อไข่กับน้ำตาลผสมกันดีแล้ว ใส่แป้งลงผสมทีละน้อย จนหมด
4. คนจนแป้งไม่เป็นเม็ด
5. ค่อยๆ เทนมที่นำไปต้มแล้วทิ้งไว้ให้เย็นแล้ว ลงผสม คนๆ ให้เป็นเนื้อเดียวกัน
6. สุดท้ายเทเนยละลายลงผสม ทีละน้อยจนส่วนผสมเข้ากันดี จากนั้นเติมกลิ่นวานิลลาลงไปผสมเป็นอันเสร็จ
7. กรองแป้งที่ผสมแล้ว เนื่องจากอาจมีเศษไข่ เศษแป้งที่ยังหลงเหลือ
8. แป้งที่กรองแล้ว นำไปแช่ตู้เย็นทิ้งไว้ 1 – 2 ชั่วโมง หรือทิ้งไว้ค้างคืนก็ยิ่งทำให้แป้งนุ่มขึ้น
9. แป้งที่แช่ตู้เย็นไว้แล้ว จะมีลักษณะแยกตัว อย่างที่เห็น เมื่อนำออกมาแล้ว ต้องคนให้เนื้อแป้งผสมกันอีกครั้ง ถึงจะนำมาทอดได้
10. นำแป้งลงทอดใสกระทะเทปลอน โดยขณะเทแป้งนั้นกระทะต้องไม่ร้อน หากกระทะร้อนจะไม่สามารถกลิ้งแป้งให้เป็นแผ่นได้ แป้งที่สุกแล้วสังเกตจะมีฟองอากาศพองขึ้นมา และขอบเริ่มแห้งให้ใช้ตะหลิวแซะขอบให้รอบ เสร็จแล้วคว่ำกระทะลงบนตะแกรงพักแป้ง แป้งก็จะหลุดออกมาเป็นแผ่นเอง
11. ทอดจนหมดแล้วนำมาพักไว้ให้เย็น
 ส่วนของครีม เจ้าของกระทู้เลือกใช้วิปครีม Anchor กับ วิปครีม Act เนื่องจากวิปครีม Anchor นั้นเป็นวิปครีมที่มีความหอมมัน แต่ไม่มีรสชาด จึงนำวิปครีม Act มาผสมด้วย ในอัตรา 3:1 เนื่องด้วย วิปครีม Act นี้จะมีความหวานอยู่ในตัว แต่บางกรณีอาจใช้น้ำตาลไอซิ่งเพิ่มความหวานแทนก็ได้ ส่วนปริมาณวิปครีม แล้วแต่ว่าเราจะชอบครีมหนาหรือบาง
1. ตีวิปครีมให้พอตั้งยอดอ่อน
2. นำแป้งที่เย็นแล้วมาวางบนกระดาษรองเค้ก เสร็จแล้วปาดวิปครีมให้ทั่วแผ่น ทำแบบนี้สลับกันไปเรื่อยๆ จนหมดแป้ง
 
นำส่วนผสมทั้งหมดมายีให้ละเีอียดแล้วตั้งไฟกลาง พอให้เดือดปุดๆ ข้นเหนียวตามชอบเลยค่ะได้ที่แล้วจะกรองบีบเอาแต่น้ำ หรือเอาทั้งหมดนี้ปั่นให้ละเีอียดก็ได้นะคะ

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง
วิดีโอ

 

อ้างอิง: http://cooking.kapook.com/view69122.html

อ้างอิงวิดีโอ: http://cooking.kapook.com/view90309.html

Fic BTS แย่งรัก Fighter fot love EP.4

 อ้างอิง       เนื้อเรื่องคิดเอง
                   คลิปวีดีโอ BIGHIT CHANNAL
                   https://youtu.be/hmE9f-TEutc
ครับก็
ก็
ก็
ก็ … … … (มีความกวนส้น555)
ผมกับคิมแทฮยองเรารู้จักตอนมัธยมศึกษาปีที่1ครับ
เราบังเอิญเข้าโรงเรียนเดียวกัน
ผมแอบชอบแทฮยองตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอเลยละครับ
แต่ผมก็ไม่ได้บอกแทฮยองหรอกครับ พอเวลาผ่านไป1ปี(อยู่มัธยมศึกษาปีที่2)
แทฮยองเขาก็มาสารภาพรักผมครับ
มันดีมากเลยนะคะเวลาที่คนที่เราแอบรักเขาก็รักเราเหมือนกัน มันมีความสุขมากเลยนะครับ เราต่างก็ชอบกันและรักกัน ดังนั้นผมก็เลยตัดสินใจคบกับแทฮยองครับ
เราคบกันได้ประมาณ 9 เดือน ก็มีรุ่นพี่ชื่อ’มินยุนกิ’เข้ามาจีบผม
ตอนแรกก็กะว่าจะแค่คุยเล่นแก้เหงา แต่พอผมคุยกับพี่ยุนกิมากขึ้นเรื่อยๆผมก็เหมือนจะตกหลุมรักพี่แกอะครับ
ผมเลยตัดสินใจบอกเลิกแทฮยองแล้วมาคบกับพี่ยุนกิ
ผมกับแทฮยองตั้งแต่เราเลิกคบกันก็เหมือนว่าเราจะเลิกเป็นเพื่อนกันด้วยนะ
เพราะแทฮยองไม่พูดกับผมไม่มองหน้าผมแถมยังย้ายที่นั่งไปนั่งกับมินฮยักอีก
เหอะ
ผมไม่สนหรอกเพราะผมไม่ได้มีเพื่อนคนเดียวสักหน่อย
อยากเกลียดผมก็เชิญ
แต่…….
ใครจะไปรู้ล่ะครับว่าคิมแทฮยองมันจะโกรธจะเกลียดจะแค้นผมขนาดนี้
คิมแทฮยองมัน
มัน
มัน
มัน …..
มันแย่งแฟนผมครับ
มันแย่งพี่ยุนกิไปจากผม
ผมไม่รู้ว่าควรทำยังไงครับ
ประโยคที่พี่ยุนกิใช้บอกเลิกผม ผมจำมันได้ดีเลยล่ะ ไม่เคยลืมเลย
‘จีมิน…เราเลิกกันเถอะ
‘พี่ไม่ได้รักจีมินแล้ว’
พีรักแทฮยอง‘ เจ็บ มันเจ็บ เจ็บมาก
‘พี่ไม่รักผมจริงๆเหรอ’
‘ใช่’ อีเหี้ยยยยยยยยยยยยย เจ็บจริงจัง
‘ไม่จริงอ่ะ ไหนพี่สัญญากับผมแล้วไงว่าพี่จะไม่ทิ้งผม’ ผมพูดทั้งน้ำตา
‘จีมินยอมรับความจริงเถอะ ตอนนั้นน่ะพี่รักจีมินจริง…..แต่ตอนนี้พี่ไม่ได้รักจีมินแล้ว‘พี่ยุนจับไหล่ของผมทั้งสองข้างไว้
‘ฮึก…ฮืออออ’ผมได้แต่ร้องไห้ พี่ยุนกิและแทฮยองเดินจับมือกันเดินออกไปแล้ว….
เหลือไว้เพียงแค่ผม…
ผมที่ตอนนี้นั่งร้องไห้จะเป็นจะตาย และตั้งแต่นั้นมา ไม่ว่าผมจะคบกับใคร จะคบสักกี่คน
‘คิมแทฮยอง’มันก็แย่งคนรักของผมไปทุกคน รวมถึง’จอนจองกุก’ด้วย
ผมเจ็บซ้ำๆไม่รู้ว่าผมเจ็บเพราะเรื่องแบบนี้มากี่ครั้งแล้ว
ผมเจ็บเพราะคิมเเทฮยองมากี่ครั้งแล้ว ผมไม่รู้ว่าคิมแทฮยองเขาต้องการอะไรและเขาจะทำแบบนี้ไปจนถึงเมื่อไหร่(???)
แต่ถึงกระนั้นผมก็ยังเลือกที่จะตามหารักใหม่ของผมไปเรื่อยๆ
สำหรับจองกุกแล้วมันไม่เหมือนกับความรักครั้งอื่นๆของผมเพราะ ณ ตอนที่ผมคบกับคนอื่นๆที่ไม่ใช่จองกุกผมยังมีพ่อและแม่ที่คอยเคียงข้างผม
แต่ ณ ตอนที่ผมคบกับจองกุกผมไม่มีพ่อแม่เคียงข้าง
ผมมีแค่จองกุกเพียงคนเดียว เพียงคนเดียวจริงๆผมอยู่กับจองกุกแทบจะ 24 ชั่วโมง เราจะห่างกันเพียงแค่ตอนที่เรียน และตอนที่เราต่างทำธุระส่วนตัว
ตอนนี้ผมไม่เหลือใครแล้ว ไม่เหลือใครจริงแม้แต่พ่อกับแม่ยังทิ้งผมไป จองกุกก็ยังจะทิ้งผมไปอีก
ผมกับจองกุกเราเจอกันตอนที่ ผมรู้ว่าพ่อและแม่ของผมท่านได้รับอุบัติเหตุ ผมเรียนเสร็จผมก็รีบไปที่โรงพยาบาลที่พ่อแม่ได้รับการรักษา เพราะคาบที่ผมเรียนมันดันหนีไม่ได้เพราะอาจารย์โหดชิบ
พอผมมาถึงที่โรงพยาบาลผมก็รีบไปที่ห้องผ่าตัดฉุกเฉินทันที
แล้วผมก็ได้เจอกับ‘จอนจองกุก’
จองกุกเป็นคนที่ช่วยพ่อและแม่ของผม เป็นคนที่นำพ่อและแม่ของผมมาส่งที่โรงพยาบาล ณ ตอนนั้นผมอยู่ปี1(เพิ่งจะเข้าไปเรียนได้ประมาณ1เดือน) หมอบอกว่าพ่อและแม่ของผมปลอดภัยแต่ก็อาการหนักมากจะต้องคอยเฝ้าดูอาการ 24 ชั่วโมง และไม่สามารถให้ญาติเข้าไปเยี่ยมคนไข้ได้เพราะว่ากลัวคนไข้ติดเชื้อในกระแสเลือด
ผมรู้จะไม่รู้จะทำยังไง ผมกลัว กลัวว่าพ่อและแม่ท่านจะทิ้งผมไป ผมกลัว ผมไม่เคยอยู่ตัวคนเดียว ผมอยู่ไม่ได้
จองกุกยืนมองอาการของผม แล้วจองกุกก็เดินเข้ามากอดผมเอาไว้ และบอกให้ผมร้องไห้ออกมา ผมยังจำความรู้สึกนั้นได้ จำได้ดีเลยล่ะไม่เคยลืมเลยสักนิด
ความรู้สึกที่ผมยังไม่เคยได้สัมผัส ผมได้รับรู้ถึงความรู้สึกนั้นเพราะจองกุก ความรู้ที่อบอุ่นมาก
อยู่ด้วยแล้วอบอุ่น สบายใจไม่อึดอัด ปลอดภัย มีความสุข
…มันความรู้สึกที่ผมไม่สามารถจะบรรยายมาเป็นคำพูดได้
…มันเป็นความรู้สึกที่ผมเคยได้รับเป็นครั้งแรก
…มันเป็นความรู้สึกที่แปลกใหม่
เวลาผ่านไป 2 สัปดาห์เต็ม จองกุกอาสามาอยู่เป็นเพื่อนผมที่บ้าน เราได้รู้จักกันและกันมากขึ้น จองกุกเล่าเรื่องของตัวเองให้ผมฟังหลายเรื่องเลยล่ะ ส่วนผมก็เล่าเรื่องของผมแค่สองสามเรื่อง เพราะผมเป็นคนที่ไม่ชอบพูดเท่าไหร่
พ่อและแม่ของผมท่านเข้าห้องฉุกเฉินอีกแล้วครับ และผลที่ได้คือ
……พ่อและแม่ของผมเสียชีวิตครับ หมอบอกว่ากระดูกซี่โครงที่หักมันไปแทงปอดของท่านครับ(พ่อ)หัวใจล้มเหลว(แม่)
ตอนนั้นคือผมไม่รู้จะทำอะไรต่อดีผมควรทำอะไร ผมได้แต่นั่งร้องไห้
พ่อและแม่คือทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมมีอยู่ ขาดท่านทั้งสองไปก็เหมือนกับโลกทั้งใบของผมมันสูญหายไป
โลกของผมมันดับมืดไปตั้งแต่วันนั้น
——————
จบไปอีกหนึ่งตอนนนนน
น้ำเน่าใช่มั๊ยละ ก็คนมันคิดไม่ออกอ่ะ555
#ฟิคอะลอทชิมมี่
ไม่มีกำลังใจเลยอ่ะ

Fic BTS แย่งรัก Fighter for love EP.3

Jungkook’s Part

ผม…ผมเจอคนตัวเล็ก(จีมิน) ที่ตอนนี้ผอมลงมาก(ๆๆๆ) กำลังเดินมาเพื่อที่จะเข้ามหา’ลัยไปเรียน

พี่จีมินเห็นผมแล้วแต่พี่จีมินกลับหลบตาผมแล้วเอาแต่เดินก้มหน้าจนผมกลัวว่าพี่จีมินจะชนเสาไฟฟ้า

ท่าทางของพี่จีมินตอนนี้ดูน่าเป็นห่วงมาก

ผมควรจะทักพี่จีมินมั๊ยนะหรือว่าควรจะทำเฉย อ่าาาา ใกล้เข้ามาแล้วล่ะ จะทักดีมั๊ยนะ

“พี่จีมิน”เร็วกว่าความคิดก็ปากของผมนี่แหละครับ ผมทักพี่จีมินแล้ว เอาไงต่อดีนะ

“…..”พี่จีมินเงียบอ่ะ

“เอ่อ…พี่ผอมลงเยอะนะครับ”เชี่ยละกู เอาไงดีว่ะ

“…..”พี่จีมินก็ยังคงเงียบ

“สวัสดีปาร์คจีมิน…”ห้ะ ทำไมพี่แทฮยองรู้จักพี่จีมินล่ะ

“เอ่อ..สวัสดีคิมแทฮยอง…”พี่จีมินค่อยๆเงยหน้าขึ้นสบตากับพี่แทฮยองแล้วพูดสวัสดีพี่แทฮยอง

อ่าาาาา พอผมอยู่ใกล้ๆคนตัวเล็กแล้วก็ยิ่งรู้สึกได้เลยว่าคนตัวเล็กนั้นผอมลงมาก(กกกกก)แก้มที่เคยบวมๆเหมือนโมจิมันหายไปแทบจะไม่เหลือเลย เหลือเพียงแค่สันกามที่ตอนนี้เห็นได้ชัดเจนเพราะคนตัวเล็กผอมลงเยอะ

ผมเป็นห่วงพี่จีมินจัง เฮ้อออ

ผมลืมไปเลยว่าพี่จีมินต้องอยู่คนเดียว จะได้กินข้าวกินน้ำมั๊ยนะ รู้สึกผิดจัง(ไรท์:มึงรู้ตัวช้าจังนะจอนจองกุก)

ช่างเหอะ ตอนนี้ที่ผมสงสัยคือทำไมพี่จีมินรู้จักชื่อของพี่แทฮยองผมยังไม่ได้พูดชื่อของพี่แทฮยองเลยนะ พี่แทฮยองรู้จักพี่จีมินก็ไม่งงเท่าไหร่เพราะตอนนั้นผมเรียกชื่อพี่จีมิน งงจัง ถามดีมั๊ยนะ

“พวกพี่รู้จักกันด้วยเหรอครับ”อยากตบปากตัวเองจัง

“เรื่องมันยาว”พี่แทฮยองตอบผมอย่างเยือกเย็น

“จะ..จองกุก…แฟนใหม่นายคือ…คิมแทฮยองเหรอ?”ถามไมพี่ ตอบเลยว่ะ

“ชะ…ใช่ครับ”เหวอครับเหวอ พี่จีมินดูตกใจมาก(กกกก)

 

End Jungkook’s Part

 

 

Jimin’s Part

 

อีกแล้วเหรอ’คิมแทฮยอง’ นายอีกแล้วเหรอ?

 

End Jimin’s

 

 

Part Taehyung’s Part

 

เหอะ ปาร์คจีมินฉันชนะนายอีกแล้วล่ะ

เสียใจด้วยนะ จองกุกเขาเป็นของฉัน

จองกุกเขารักฉัน ปาร์คจีมินกลับไปตามหาคนรักของนายต่อไปเถอะนะ

 

โชคดีนะ…

 

ทุกคนคงจะสงสัยละสิครับว่าผมกับปาร์คจีมินรู้จักกันได้ยังไง เหอะ เรื่องมันยาว

 

End Taehyung’s

 

 

Part Jungkook’s Part

 

พี่แทฮยองและพี่จีมินรู้จักกันได้ยังไง ผมยังไม่เคยพูดถึงพี่แทฮยองเลยนะ พี่แทฮยองก็ไม่ใช่คนดังด้วย ดังนั้นพี่จีมินไม่น่าจะรู้จักพี่แทฮยองนะ

ส่วนของพี่แทฮยองรู้จักพี่จีมินก็ยังไม่ค่อยน่าแปลกใจเท่าไหร่เพราะผมเพิ่งจะพูดชื่อพี่จีมินไปเมื่อตะกี๊เอง

งง

งง

งง

งง

งง

สงสัย……

ปวดหัว…..

อยากเสือก……???

 

แต่ ณ เวลานี้ผมรู้ว่าไม่ควรที่ถามอะไร

ตอนนี้พี่จีมินและพี่แทฮยองจ้องตากันเขม็งแล้ว ทำไงดีอ่ะ

เหมือนรถไฟชนกันเลยว่ะ

แฟนเก่า VS แฟนใหม่

 

เ_ี้ยละกู………..

เอาไงดีว่ะ

 

End’s Jungkook Part

 

 

……………………..

อังยองงงงงงงงงงงงงงงงงงง

เราตั้งใจทั้้งให้ทุกคนที่อ่านค้างคะ55

(หลบตีนแป็บ)

เจอกันตอนต่อไปคะทุกคนนน

ให้กำลังใจกันบ้างนะคะ ไม่มีกำลังใจแต่งต่อเลยอ่ะ

#ฟิคอะลอทชิมมี่

รักทุกคนนะคะ**

Fic BTS แย่งรัก Fighter for love EP.2

ตอนที่2แล้วเน้อออออ

 

ไม่ผิดหรอกที่เธอ

จะทิ้งฉันไปมีเขา

ไม่ผิดหรอกที่เรา

ไปกันไม่ได้

ความเจ็บในวันนี้

จะขอรับมันเก็บไว้

ก่อนเธอจะทิ้งฉันไป

ให้รู้ที่เธอทำไป

ไม่ผิดหรอกเธอ

———————————

 

 

Jimin’s Partjimin9

‘ผมกับ..พี่…เราเลิกกันเถอะ’

‘ผมเบื่อพี่…พี่มันงี่เง่า’

ประโยคบอกเลิกของจองกุกมันยังคงวนเวียนอยู่ในหัวสมองของผม

ผมงี่เง่า? ผมคิดว่าไม่นะเพระจองกุกบอกว่า ‘ชอบเพราะผมเป็นตัวของตัวเอง ไม่งี่เง่า ไม่เข้าใจยาก ชอบและรักทุกๆอย่างในตัวพี่’ แล้วตอนนี้ละจองกุกพี่เป็นยังไงแบบไหนผมอยากจะถามจองกุกมากแต่ผมไม่มีสิทธิ์ถามหรอก

เฮ้อออออ😧

ผ่าน1สัปดาห์กับการใช้ชีวิตโดยที่ไม่มีจองกุก มันช่างน่าเบื่อ(มากกกกก) ไปเรียนกลับห้องก็เป็นแบบนี้ในทุกๆวัน

ผมกับจองกุกเราไม่ค่อยได้เจอกัน ถึงแม้ว่าผมกับจองกุกเราจะเรียนมหา’ลัยเดียวกันก็เถอะแต่เราเรียนคนละคณะกัน ผมเรียนคณะนิเทศศาสตร์ จองกุกเรียนคณะสถาปัตย์ เราจึงไม่ค่อยได้เจอกัน

ตั้งวันนั้นผมได้เจอกับจองกุกเพียงแค่ครั้งเดียว ผมไม่รู้ว่าจองกุกหลบหน้าผมหรือว่าอะไร

ตอนนี้จองกุกจะเป็นยังไงบ้างนะ? จะสบายดีมั๊ย? จะมีความสุขมั๊ย? คนรักใหม่ของจองกุกจะดูแลจองกุกดีมั๊ย? จองกุกจะขยันเหมือนเดิมมั๊ย? จองกุกจะตั้งใจเรียนเหมือนเดิมมั๊ย? จองกุกจะขี้อ้อนเหมือนเดิมมั๊ย?

คิดถึง…ผมคิดถึงจองกุก…น้ำตาของผมหยดลงมาแก้มหยดแล้วหยดเล่า

End Jimin’s Part

 

 

Jungkook’s Part

ณ ห้องของจองกุก&แทฮยอง

“แทแท”จองกุกพูดอย่างอารมณ์ดี พร้อมวิ่งมาที่ที่คนรักของตัวเองยืนอยู่

“ครับที่รัก”แทฮยองตอบคนรักตัวเองที่ตอนนี้กำลังวิ่งมาทางตัวเองอย่างเร็ว

“คิดถึงจังเลยยยยย”จองกุกพูดพลางเอาจมูกของตัวเองกดลงที่พวงแก้มของคนรักซ้ำๆ (แทฮยอง:แก้มกูจะช้ำมั๊ยว่ะ)

“กุกพอแล้ว..”แทฮยองพูดพลางเขยิบตัวออกจากการกอบกุมของจองกุก

“ทำไมละครับ..ไม่รักผมแล้วเหรอ”จองกุกพูดอย่างงอแงเหมือนเด็ก จนแทฮยองอยากจะจับเจ้ากระต่ายยักษ์มาฟัดให้แหลกคามือ

“โอ๋เอ๋…ไม่ใช่ๆเดี๋ยวแก้มแทจะช้ำ”แทฮยองพูดพลางยื่นมือไปลูบกลุ่มผมนิ่มของเจ้ากระต่ายยักษ์ที่ตอนนี้ยิ้มกว้างโชว์ฟันกระต่ายมันยิ่งทำให้จองกุกดูมีเสน่ห์มากขึ้นเท่าตัว

“ชิ..แล้วทีตอนที่แททำกุกละ”

“…….”

“ไม่กลัวกุกเจ็บเหรอ”จองกุกพูดอย่างเอาแต่ใจ(สิ่งที่ทุกคนคิดแหละคะ)

“โอ๋ๆๆๆๆไม่เอาน่า แทขอโทษ….ก็”

“ก็อะไร!!!”ผมถึงกับรีบหันหน้าไปหาคนรักอย่างเร็ว

“ก็ตอนนั้นอารมณ์มันพาไป แถมแรงอารมณ์ก็ยังสูงปี๊ดดดดดอีกอ่ะ”แทฮยองพูดอย่างกวนๆ

“เหอะ…งั้นก็รู้ไว้ด้วยแล้วกันว่ากุกเจ็บ แต่ละทีนี่กัดมาได้ เเสบถึงขั่วหัวใจเลยเถอะ”ผมพูดพลางกอดอก

“แหม~~~~พูดอย่างกับกุกไม่เคยกัดแทอย่างงั้นแหละ”แทฮยองพูดอย่างแซะคนรักของตัวเอง

“ใคร ใคร ใครทำ ป๊าวววววไม่มีใครทำเล๊ยยยย

ไม่มี๊~~ไม่เคยทำ”แก้มกลมๆของผมตอนนี้มันกำลังขึ้นสีแดงอย่างเห็นได้ชัด ผมรู้สึกได้

“หราาาาาาาาาาาา”

“……..”เงียบครับเงียบ

“งั้น….”แทฮยองพูดอย่างนึกคิด

“?????”งงสิครับรอไรล่ะ

” งดเรื่องอย่างว่าสัก3เดือนไปเลย!”แทฮยองต้องการที่จะพิสูจว่าจองกุกจะมีปฏิกิริยายังไง

“!!!!!!”ไม่นะ เหวอเลยครับกู กูทนไม่ได้

“ตามนี้นะ”แทฮยองทำท่าจะเดินเข้าห้องนอนไป

“มะ…ไม่ได้นะ”ผมพูดเสียงติดขัดนิดหน่อย

“……..”แทฮยองเงียบ รอฟังคำพูดของคนรัก

“ไม่ได้นะครับพี่แทฮยอง…ผมทนไม่ได้หรอกครับ มันนานเกินไป”ผมพูดประโยคน่าอายออกมาจากปากแล้ว รอไรละครับเขินสิครับ

“อ่าาาางั้นก็ยอมรับความจริงมาสิ”

“ผมกัดพี่ ตอนที่เรา อ้ะ!”ผมยังพูดไม่ทันจบ ริมฝีปากบางของพี่แทฮยองก็มาประกบที่ริมฝีปากของซะแล้ว จูบตอบสิครับ ผมปฏิเสธไม่ได้หรอกครับว่าจูบของพี่แทฮยองมันทำให้ผมรู้สึกดีขนาดไหน ถ้าเทียบกับจูบของพี่จีมินน่ะเหรอ ผมให้คะแนนพี่แทฮยองสักเต็มเท่าไหร่ก็เท่านั้นแหละครับแต่ของจีมินเหรอผมเบื่อแล้วอ่ะ ตอนนี้รสจูบที่ผมวอนท์(ต้องการ)มากที่สุดก็คือรสจูบของพี่แทฮยองเท่านั้นครับ

จูบของพี่แทฮยองทั้งดูดดื่มและหอมหวาน มันเกินกว่าที่จะบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้ครับ ใครที่ได้มัน(จูบของแท)ก็จะถือว่าเป็นคนที่โชคดีมาก ซึ่งคนๆนั้นก็คือผมเอง

ผมจะถือว่าผมเป็นคนที่โชคดีมากคนนึงได้มั๊ยนะ คงจะได้แหละเนอะ

พี่แทฮยองผละออกไปแล้ว แล้วพี่แทฮยองก็ส่งยิ้มที่แสนจะอบอุ่นมีเสน่ห์แสนหวานเกินคำบรรยายมาให้ผม

ผมคิดว่าผมเป็นคนที่โชคดีจริงๆนะครับ เพราะผมได้เป็นทั้งคนรักของพี่แทฮยองคนสำคัญ ของพี่แทฮยอง ผมได้รับทั้งจูบที่แสนหอมหวาน กอดที่แสนอบอุ่น ยิ้มที่อบอุ่น ผมได้สิ่งที่พี่แทฮยองไม่มีให้ใครแต่พี่แทฮยองมอบมันให้ผมเพียงแค่คนเดียวเท่านั้น😘

End Jungkook’s Part

 

 

Jimin’s Part

ในขณะที่ผมกำลังจะเดินเข้าไปในมหา’ลัย ผมก็ได้เจอกับคนที่ผมอยากเจอมากที่สุดในตอนนี้’จอนจองกุก’กำลังมากับผู้ชายอีกคนหนึ่งท่าทางของทั้งสองคนดูมีความสุขมาก

เดินจับมือกันมา พูดคุยการอย่างสนุกสนานทั้งยิ้มทั้งหัวเราะ

รอยยิ้มที่แสนหวานของจองกุกมัน’เคย’เป็นของผม มือที่ผม’เคย’เดินจับมันทุกวันในตอนที่เดินมามหา’ลัย เดินกลับบ้าน เดินไปในที่ต่างๆมากมาย ที่ข้างกายของจองกุกมัน’เคย’เป็นของผม

แต่ ณ ตอนนี้มันเป็นของ’คิมแทฮยอง’แล้ว

End Jimin’s Part

 

_____________________________

จบกันไปกับตอนที่2นะคะ

ผิดพลาดตรงไหนขออภัยด้วยนะคะ

ติชมได้ที่ #ฟิคอะลอทชิมมี่

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ

Fic BTS แย่งรัก fighter for love EP.1

แย่งรัก

แนวดราม่านะคะ(มีทุกแนว) ใครไม่ชอบก็กดออกเลยค่ะ มีคำหยาบ

แต่งครั้งแรก เรื่องแรกในชีวิต ฟินไม่ฟินบอกด้วยนะค่ะ

ผิดพลาดตรงไหนขออภัยด้วยเน้อออออ

 

เริ่มกันเลย

 

“พี่จีมิน”จองกุกพูดอย่างไม่มั่นใจ

“……..” จีมินถึงกับงงกับเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้น

“เอ่อออออ” จองกุกไม่อยากจะพูดคำต่อไปออกมาจากปาก จองกุกไม่อยากเสียของเล่นชิ้นดีไป แต่เขาจำเป็นที่จะต้องพูดมัน

“มีอะไรเหรอ”

“……คือ……”

“………” เกิดความเงียบเข้าปกคุมทั่วห้อง

“คือ….เลิกกันเถอะ”จองกุกพูดมันออกมาแล้ว

“ห๊ะ!!!!!” จีมินถึงกับช็อค(มากกกกกกกกก)

“ผม..กับพี่..เราเลิกกันเถอะ”

“จองกุกนายล้อพี่เล่นใช่มั๊ย?” จีมินพูดในขณะ ที่บริเวณขอบตาเริ่มร้อนผ่าว

“………….” จองกุกรู้สึกอึดอัด

“ไม่จริงใช่มั๊ยจองกุก…บอกพี่สิ” จีมินพูดในขณะที่น้ำตาหยดแรกหยดลงมาที่พวงแก้มอิ่ม

“ผมพูดจริง” จองกุกพูดอย่างหนักแน่น

“ทำ…ไม..ฮึก..ละฮือ..จองกุก.ฮึก”

“……..”จองกุกถึงกับนิ่ง เพราะเห็นใจคนตัวเล็กของเขาที่ตอนนี้เริ่มร้องไห้หนักขึ้น แต่เขาจะต้องใจแข็ง เพื่อคนที่เขารักอย่างแท้จริง

“จองกุก.ฮึก…บอก.ฮืออออพี่ฮึก…ได้มั๊ย..ฮึกกก” ตอนนี้ร่างกายของจีมินเริ่มไม่มีเรี่ยวแรง จึงทำให้ตัวของจีมินล้มลงกองอยู่ที่พื้นห้อง

“ผมเบื่อ” จองกุกพูดตะคอกเสียงดังลั่นห้อง จนคนตัวเล็กตกใจและรู้สึกกลัวไปหมด

“ฮึกกก ฮืออออ”จีมินรู้สึกกลัว กลัวว่าจองกุกจะทำร้ายตัวเขา

“ผมเบื่อ ….เบื่อที่จะต้องอยู่กับคนอย่างพี่ พี่มันงี่เง่า” จองกุกพูดเสียงเบากว่าเดิมเยอะ

“ฮึกๆ ฮือออออออ” จีมินไม่รู้จะพูดอะไร ได้แต่ปล่อยโฮออกมามากกว่าเดิมหลายเท่า จีมินไม่รู้ว่าตัวเขาเองงี่เง่าตรงไหน อย่างไร ทำไมจองกุกถึงบอกว่าเขามันงี่เง่า

“เฮ้อออ”จองกุกไม่พูดอะไรออกมา ทำเพียงแค่ถอนหายใจ และเดินออกจากห้องไปทิ้งไว้เพียงแค่คนตัวเล็กที่ตอนนี้กำลังนั่งร้องไห้อยู่ที่พื้นห้องอย่างคนที่ร่างกายกำลังจะแตกสลาย

“ฮึก” จีมินไม่รู้จะทำยังไงต่อไป ได้แต่นั่งร้องไห้อยู่ที่พื้น

Jimin’s Part

ผมไม่รู้จะทำยังไงต่อไป ไม่รู้ว่าผมจะใช้ชีวิตโดยที่ไม่มีจองกุกต่อไปยังไงในเมื่อชีวิตผมไม่มีใครอีกแล้ว ผมมีแค่จองกุกเพียงคนเดียวที่ยืนอยู่ข้างผมมาตลอดตั้งแต่พ่อแม่ของผมท่านเสียไป มันก็เป็นเวลาหลายปีมาก แต่ตอนนี้ผมไม่เหลือใครอีกแล้ว

จองกุกทิ้งผมไปแล้ว…

จองกุกทิ้งผมไปอยู่กับคนอื่น…

จองกุกเบื่อผม…

จองกุกทิ้งให้ผมอยู่คนเดียว…

แล้วผมจะทำยังไง…

ผมต้องการจองกุก…

ต่อไปนี้ผมจะต้องอยู่คนเดียว ใช้ชวิตคนเดียว ผมควรจะทำยังไงดีไปตามจองกุกกลับมาเหรอหรืออะไรดีละ แต่ผมไม่สามารถรั้งจองกุกไว้ได้แล้ว

“ฮือออออออ”ผมได้แต่ร้องไห้

แสงสว่างอะไรไม่รู้มาจากที่ไหนก็ไม่รู้ ผมจึงค่อยเปิดเปลือกตาขึ้นเพื่อดูว่าแสงอะไรที่ตอนนี้มันทำให้ผมตื่นขึ้นมา อ่าาาา ผมรู้แล้วมันเป็นแสงอาทิตย์ที่ส่องแสงมาจากทางด้านหน้าต่างของห้องนอนของผมและจองกุกแต่ตอนนี้มันเป็นห้องของผมเพียงคนเดียวแล้ว เพราะจองกุกย้ายไปอยู่ที่อื่นแล้ว

อ่าาาา เมื่อคืนผมคงจะร้องไห้จนเผลอหลับไปสินะ “เฮ้ออออออ” ผมถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่หวังให้มันทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นแต่ไม่เลย ผมไม่รู้สึกดีขึ้นสักนิดเดียว

ผมเหนื่อย…

ผมรู้สึกท้อ…

ทุกๆเช้าที่ผมตื่นขึ้นมาผมก็จะได้เจอกับร่างของเจ้ากระต่ายยักษ์ที่นอนอยู่ข้างๆผม แต่เช้าวันนี้ผมไม่ได้เจอกับเจ้ากระต่ายยักษ์อีกแล้วรู้สึกหน่วงๆทำอะไรไม่ถูก

ผมไม่อยากตื่นมาเจอกับเช้าที่แย่แบบนี้เลย อ่าาาาาสายแล้วสิผมต้องไปเรียนแล้วล่ะ ผมรีบวิ่งเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำแต่งตัวไปเรียน ใช้เวลาไม่ถึง20นาที ผมก็เดินจากห้องแล้ว

พอผมมาถึงมหา’ลัย ผมก็เจอกับไอ้โฮซอกเพื่อนตัวดีของผม ถามนู้นนี่นั่นมากมายมหาศาลเลยล่ะครับ

“ไอ้จีมทำไมมึงมาสายจังว่ะ..เอ๊ะ!!!ตามึงเป็นอะไรทำไมดูบวมๆว่ะ”ไอ้โฮซอกถามผมพลางยื่นมือมาเพื่อที่จะจับที่ตาของผมที่ตอนนี้บวมเหมือนโดนผึ้งต้อย

“ป่าว..กูไม่ได้เป็นอะไร”ผมเลือกที่จะบอกกับมันแบบนี้

“หรออออออออ…เป็นอะไรก็พูดมากูเป็นเพื่อนมึงนะ”ยัง ยัง มึงยังไม่เลิกเสือกอีก

“เสือก!!”ผมเลือกที่จะปากแข็งต่อไปผมไม่อยากทำให้เพื่อนของผมต้องเป็นห่วง ผมต้องเข้มแข็ง

 

……………………………………….

จบกันไปกับพาร์ทหนึ่งกันแล้วนะคะ อาจจะดูน่าเบื่อนิดนึง(หรือมาก)แต่พาร์ทต่อไปไม่น่าเบื่อแน่นอน(?????)

สกรีมกันได้ที่ #ฟิคอะลอทชิมมี่